اکثر کشورها چندی مانده به برگزاری انتخابات مهمی،صحنه کشمکش های سیاسی بین احزاب و جریان های مختلف سیاسی می شود ودر این میان فعالیت گروه های ذی نفوذ و اپوزیسون های مخالف بیش از پیش می شود و کشور جمهوری آذربایجان نیز از این قاعده مستثنی نیست. انتخابات ریاست جمهوری که قرار است امسال در این کشور برگزار شود باعث موضع گیری های افراد و جریان های مختلف در مقابل یکدیگر شده است.یکی از این تقابل ها بین فرهاد “علی اوف” وزیر اقتصاد و “علی اینسان اوف” وزیر گمرک روی داد که سرانجام باعث برکناری هر دو نفر آنها گردید و در پایان با دست گذاشتن بر روی دارایی های مالیشان به نوعی به فعالیت سیاسی و اجتماعی آنها پایان داده شد.این گونه درگیری ها باعث بوجود آمدن مشکلات جدی درون حزب حاکم گردیده است و تدابیر اندیشیده شده هنوز بی جواب مانده است. اما شاید بتوان گفت نقطه عطف این کشمکش ها بین وزیر امر داخلی”RAMIL USUBOV” و وزیر بازرگانی سابق و وزیر فعلی حوادث غیر مترقبه”KEMALEDIN  HEDAROV” رخ داده است که توسط ارگان های رسمی خود یکدیگر را به عناوین مختلف،متهم می کنند و میانجی گری رییس جمهور این کشور الهام علی اف نیز بی نتیجه مانده است.همه اتفاقات روی داده تا این لحظه را میتوان به عنوان نتیجه طبیعی یک تقابل سیاسی قلمداد کرد. زیرا همان طور که گفتیم در همه جای دنیا چنین اتفاقاتی رخ می دهد و از آن می توان به عنوان یک بازی قدرت و منفعت طلبانه یاد کرد. اما سوالی که پیش می آید این است که ضلع سوم این مثلث،یعنی ترور در کجای این بحث قرار می گیرد.قضیه از این جا شروع می شود که”USUBOV” یکی از نزدیکان”HEDAROV” را که در داخل کشور از قدرت نظامی خوبی برخوردار است،به طرف خود جذب می کند. در چنین وضیعتی که “HEYDAROV“  یک نیروی بزرگ را از دست رفته می بیند در پی جذب یک نیروی نظامی قوی برمی آید و چاره را در حمایت از گروهک تروریستی “SADVAL” می بیند و از اینجا وارد بحث ترور می شویم.بزرگترین هدفی که باعث حمایت  “HEYDAROV” از این گروهک تروریستی عنوان می شود این است که وی با قدرتمند کردن این گروهک،قصد افزایش فشار برروی الهام علی اف را دارد.و اما در مورد “SADVAL“، گروهک تروریستی “سادوال” باهدف ایجاد لزگیزستان مستقل در سال 1990 با حمایت  روسها در داغستان ایجاد شد.بعد از عملیات تروریستی که ارمنی ها در آذربایجان باعث آن گردیده اند،تنها گروهکی است که مرتکب چنین اعمالی در جمهوری آذربایجان شده است.این گروهک که از زمان تشکیل آن تا به امروز از حمایت ارمنستان برخوردار است،تنها هدف خود را جدا کردن بخش های لزگی نشین آذربایجان  مثل قوبا و قوسار و ایجاد یک دولت لزگی، با لزگی های داغستان اعلام کرده است.این گروهک دارای 10000 شبه نظامی است که در کمپ های نظامی ارمنستان ونیز داغستان از طرف نظامیان روسی و ارمنی تحت آموزش قرار دارند. در عملیات تروریستی مختلفی که توسط “سادوال”در آذربایجان صورت گرفته است 39 نفر کشته و بیش از 100 نفر زخمی شده اند.رییس این گروهک “NASIR PRIMOV” است که در داغستان زندگی می کند. با نگاهی به اوضاع سیاسی آذربایجان و با توجه به پتانسیل این گروهک مشخص می شود که این گروهک مناسب ترین گزینه ای است که از طرف قدرت های منطقه ای بر علیه امنیت این کشور استفاده می شود.از سوی دیگر مافیای کرد در آذربایجان با حمایت از این گروهک تروریستی،در صدد ایجاد پایگاه مناسبی در دستگاه سیاسی کشور است.اما چیز نا خوشایندی که در این میان به چشم می خورد حمایت مادی برخی از بوروکرات های بلند پایه کشوری از این گروهک و نیز گروهک تروریستی”پ پ ک” است و حتی اخباری مبنی ارتباط یکی از اعضای پارلمان با این گروهک ها وجود دارد و حتی زمانی که قرار بود چند تن از از اعضای “سادوال” محاکمه شوند این فرد مانع از محاکمه آنها شد و برخی ازآنها را با دادن رشوه از زندان آزاد کرد.همان طور که می بینیم برخی از شخصیت های سیاسی آذربایجان فقط و فقط در راستای منافع شخصی خود و نیز حفظ و گسترش محدوده فعالیت های خود از هر حربه ای(حتی حمایت از گروهک های تروریستی) استفاده می کنند و حتی با برقراری ارتباط مخفی با دشمن تاریخی خود ارمنستان به طور آشکار به ملت و وطن خود خیانت می کنند و متاسفانه مدتی است که این کار از جایگاه افکار عمومی ملت یعنی مجلس در حال انعکاس است.